Het laatste woord | Afvaller #1

Ja, en dan zit je in de executie, wetende dat je zomaar eens de verkeerde keuze gemaakt zou kunnen hebben. Langzaam maar zeker verdwijnen de kistjes van tafel, maar de jouwe blijft maar staan… En die van je potentiële duopartner ook. Want mijn hint, “Lichtstad”, kon naast Angela, alleen maar op Jorn slaan. Alleen had Angela, naar eigen zeggen, een hint die niet op mij sloeg, en Jorn had wel degelijk een hint die met zingen te maken had, zei hij.

Maar… zou Jorn terug inzetten op mij? Sprak hij überhaupt de waarheid over het feit dat zijn hint met zingen te maken had? Of was dat een leugen om mij geld in te laten zetten op hem, zonder dat hij dat ook bij mij zou doen? Het hing allemaal af van vertrouwen, dus stond ik voor deze keus bij de Balans: Zet ik de helft van mijn geld in op Jorn, of op Dylan, met wie ik eerder al een bondje had gesmeed?

Ik heb er echt heel lang over zitten piekeren, maar uiteindelijk koos ik voor het laatste.

Ik deed dit in de hoop dat ik daarmee op z’n minst nog één aflevering kon overleven en daarmee meer tijd zou winnen om die vertrouwensband met Jorn op te bouwen… en achteraf is die keuze wat mij en Jorn de kop gekost heeft. Dylan was vanaf het begin al niet van plan om terug op mij in te zetten – oprecht een meesterlijke, tactische zet, want ik tastte daar volledig over in het duister. Ik hoopte en dacht echt dat ik Dylan kon vertrouwen, dus ik zette steeds 50% van mijn gewonnen geld in op een kluisinhoud die mij in geen enkel opzicht voordeel zou opleveren.

Het kistje van Jens verdwijnt van tafel – zoals ik al verwachtte. En dan blijven inderdaad die twee kistjes over. Jorn en Marina.

Ik kan mezelf alleen maar voor mijn eigen kop slaan als ik eraan terugdenk; had ik maar, had ik maar. Natuurlijk is het makkelijk praten nu ik alle feiten op een rijtje heb. Maar ik heb destijds niet het juiste gedaan, en daarmee kwam mijn avontuur in ENIGMA ten einde, en daarmee ook die van Jorn. In dit spel ben je zo vreselijk afhankelijk van de keuzes die je duopartner maakt, en dat kan je ofwel redden, ofwel volledig in de afgrond storten. Nogmaals sorry, Jorn. Het ging allemaal gewoon te snel.

Ondanks mijn korte ervaring in dit spel, is het toch iets dat ik voor geen goud had willen missen. Ik heb weliswaar de foute keuze gemaakt in dit kritieke scenario, maar ik zou niet willen zeggen dat ik een slechte speler was. Ik speelde meer voor kennis dan voor het geld, en wilde mijn eigen normen en waarden intact houden tijdens het verloop. Ik wilde niemand opzettelijk bedriegen, ik wilde niet liegen. Ik zou fair and square spelen, en gewoon het beste hopen van de rest.

Ik heb met opgeheven hoofd het strijdtoneel kunnen verlaten.

– Marina

Add Comment