Het laatste woord | Winnaar

Hoe dit ooit heeft kunnen gebeuren kan ik nog steeds niet begrijpen. Ik ben het spel in gegaan met als doel om aflevering 4 te halen. “Daarna zien we wel weer verder.” Mijn goede klik met Jorn en mijn blinde vertrouwen in Josse hielpen mij aan een enorm waardevol bondje en ook verdienden we allemaal bij opdracht 1, 2 en 4 de maximale pot.

Maar dat zou snel veranderen toen Jorn de eerste afvaller werd. Ineens was mijn positie niet meer duidelijk. Josse leek vermoedens te krijgen naar haar duopartner. Hoe relevant was haar bondje dan nog? Waar sta ik in het spel? Ondertussen verdacht ik Jordy als mijn duopartner. We stonden tegenover elkaar na opdracht 3 Trefzeker en mijn hint sloeg overduidelijk op hem. Zijn hint CAMERA OBSCURA was ook bijzonder. Niet alleen ben ik filmmaker, maar ook is het woordje ‘obscuur’ mijn stopwoord. Het leek te duidelijk, wat ook juist wantrouwen creëert. Jordy claimde dat hij vanaf aflevering 2 al 50/50 op mij gespreid had. Jordy. Ja, de Jordy die verantwoordelijk was voor talloze leugens en chaos in de groep en die hoogstpersoonlijk ervoor heeft gezorgd dat Jens het spel moest verlaten. Jordy liegt, was mijn enige conclusie.

Josse wist mij nog te overtuigen geld op haar in te zetten tijdens Balans 3. Gelukkig had ik niet zoveel geld verdiend deze aflevering, dus viel de ‘schade’ mee. Toen Jordy nog een hint verdiende, REUZENJACHT, kon het niet anders meer. Ik ben de langste persoon van de groep.

De onzekerheid in deze tijd leverde me enorm veel stress op. En dat komt puur omdat je niet bij de Balans van de anderen kan zijn. Dus kan je onmogelijk weten wanneer iemand tegen je liegt en wanneer iemand de waarheid spreekt. En ook dat klinkt niet zo erg toch? Maar bedenk dan eens dat dit je leven is. Je grootste doel is niet afvallen en je begeeft je in deze onzekerheid vanaf het moment dat je opstaat tot het moment dat je gaat slapen. Het nekt je. De stress nam mij over na opdracht 7, In Hokjes Plaatsen. Hier moest ik ineens samenwerken met Noralie. Maar ik had nog nooit iets met haar gedaan, laat staan dat er vertrouwen was. De strategie was simpel: leg alles klaar voor Noralie, zodat zij de buit kan halen en ik de helft kon claimen. Maar de groep accepteerde dit niet van mij. Iedereen schreeuwde naar mij, praatte achter mijn rug om. Ik verdiende geld, maar toen Samuel na de opdracht in totale paniek tegen mij zei dat ik mijn eigen graf aan het graven ben, brak ik. Ik ben weggelopen van onze verblijfplaats. Gewoon de wijk in. Toen ik na een uur terugkeerde, was mijn stress ver van voorbij. En mensen zagen dit direct aan mij. Een kandidatenbegeleider opperde dat we samen een rondje zouden lopen om mijn hart te luchten. En dit heeft enorm geholpen.

Ik begon in te zien dat mijn positie enorm sterk was. Jordy vertrouwde mij blind en had een sterk bondje met Bas. De kwartfinale is een van mijn favoriete momenten uit het seizoen. Alles op een Rijtje, werd gespeeld bij de oude Zwitsal fabriek. We hadden besloten om Noralie te laten mollen in het team van Mark en Angela. Het was om deze reden voor hen onmogelijk om genoeg geld binnen te halen om door de volgende eliminatie heen te komen. Kom ik aan, als persoon die hier enkel van profiteert. Mijn taak was om zo vaak mogelijk naar de verre bak te rennen en hoge bedragen mee terug te nemen. En dit lukte. Door planning, snelheid en goed blijven nadenken wisten wij een rij van 1300 euro te verkrijgen. Laat Jordy daar nou nog eens een X2 onder weten te plakken. En dat terwijl Mark, Angela en Noralie slechts 600 euro per persoon verdienden. Niet alleen hadden Mark en Angela nu absoluut geen kans meer, maar nu bouwden Jordy en ik ook een gigantische voorsprong op, op ons rivale duo van Bas en Noralie. Dit was het moment dat ik wist: het is mogelijk om de finale te halen.

En dan wordt er hondenvoer voor je neergezet in de halve finale. Welja, zij gaan geen geld verdienen. Absoluut niet. Het is bijzonder wat zo’n spel met je kan doen. Het brengt je in een aparte realiteit waarvan je niet wilt dat die bubbel breekt. Moet je hondenvoer eten om een grotere kans te hebben? Kom maar op. Daarna schuiven we aan tafel voor opdracht 14 Troefkaarten. Mijn hoop was minimaal. Met een gemiddelde hand van Niets, Niets, Niets, Symbola’s leek het erop dat ik zou falen. En helemaal na een paar loze pogingen om via papier te communiceren met Jordy stond ik op het punt om te wachten tot het moment dat ik mijn volledige hand kon ruilen met die van iemand anders. Maar dit is ook niet sportief. Beurten later weet ik toch de vierde voordeelkaart bij de tegenstander weg te grijpen. Mijn god, ik loop bij de tafel weg met het Voordeel. En dat in de halve finale. Na een Balansopmaak die door mijn getwijfel enorm lang duurde, besluit ik het te spelen op Noralie. Het is een 50/50 gok. En dan sta je bij de laatste eliminatie van het seizoen. Alle kluizen worden van tafel gehaald… maar de kluizen van Bas en Noralie komen terug. Dat maakt Jordy en mij finalisten.

In de auto richting de finalelocatie denk ik na over het spel. Wát een ervaring. Je moet dit wel aankunnen. En ik zeg het je: er waren echt momenten dat ik het niet meer aan kon. Maar ik was hier niet om op te geven. Ik heb hele mooie vriendschappen hieraan overgehouden, ik heb me door leugens, bedrog en emoties heen geslagen en ben nu onderweg om te winnen. We zijn hier samen gekomen. Jordy en ik. Wie er ook wint, dit is een duo prestatie. De een is niet beter dan de ander. Ik kon hier onmogelijk komen zonder hem en hij kon hier onmogelijk komen zonder mij. We spelen de finale om en om. De zenuwen slaan toe terwijl Jordy na mij zijn finaleopdracht uitvoert. Allebei hebben we er totaal geen goed gevoel over en het kan nog steeds alle kanten op. En dan is het tijd voor de laatste opname van het seizoen. De onthulling. De winnaar… van ENIGMA… seizoen 1…. is….. David. Ik schud mijn hoofd terwijl ik dit typ, 9 maanden later. Ongelofelijk. Dit had ik nooit verwacht. Enkel mijn vader weet de uitslag en dit houd ik dan ook al 9 maanden voor me. Niemand met wie ik dit kon delen, tot nu. Het voelt fantastisch om mijn omgeving eindelijk kennis te laten maken met mijn grootste geheim.

Jordy en ik zijn ook een goede match. Jordy heeft het spel best smerig gespeeld. Door geld af te troggelen van Jens en constant als een soort werkgever mensen in cash uit te betalen voor opdrachtuitkomsten in zijn voordeel. Maar mijn strategie was totaal anders. Ja, ook ik heb gelogen. En nee, 85% van de keren werd ik niet geloofd. Maar mijn strategie was om met veelal eerlijk spel zoveel mogelijk geld binnen te halen bij de opdrachten en te blijven communiceren met mijn duopartner voor een zo gunstig mogelijke uitkomst. De combinatie van deze 2 strategieën werkte perfect. In de denkopdrachten wist Jordy de leiding over de gehele groep te winnen, waar ik een groot gevaar was voor de groep tijdens de fysieke opdrachten. En ja, ik was in de finale dan net wat beter. Maar eigenlijk zijn Jordy en ik allebei winnaars.

Ik kan dagen volpraten over ENIGMA. De veelzijdigheid van het spel is bijzonder. Het weet je volledige realiteit over te nemen en speelt met je emoties en vertrouwen. De productie kan op sommige gebieden nog enorm groeien, maar zelfs in hun eerste seizoen leerde ik een kant van mezelf kennen die ik nog niet kende. Ik kijk terug op de ervaring van mijn leven. En eigenlijk is mijn overwinning dan slechts een bijzaak.

Add Comment